slapen op de bank

Adem in, adem uit

Zo, even rust in huis. Beide kinderen slapen, het is 2 uur ‘s middags. Dit soort momenten moet ik koesteren.

Met een kindje van 2 jaar is het echte opvoeden begonnen. Het alleen verzorgen is er vanaf, er moeten regels worden opgesteld. Daarin zijn we zoekende, jonge ouders die het ook allemaal voor het eerste doen.

Ik ben een enorme voorstander voor ‘natuurlijk opvoeden’ en positief opvoeden. Dit betekent voor mij dat ik een eerlijke verwachting wil hebben van wat je van je kind kan verlangen gezien de leeftijd en ontwikkeling. Wij hebben tot de oudste een jaar oud was bijna nooit ‘nee’ gezegd. Laat maar lekker ontdekken, kliederen, spelen en leren, zo is onze overtuiging. Wij zorgen voor een veilige omgeving, jij gaat je gang. En ook nu probeer ik te verlangen wat ze kan, en niet meer. Ze is beslist niet dom, dus snapt een hele hoop echt wel goed. Maar het gaat niet allemaal vanzelf en meteen (zoals je dat misschien wel zou willen). Een grote uitdaging voor mij is om zelf ook rustig te blijven. Niet meteen in de stress schieten, zoals je dat voor je kindje ook niet wilt.

Soms kan ik mezelf ook niet inhouden. Na een strijd van een uur om een middagslaapje hoor ik mezelf heel hard roepen “En nou is het genoeg!” Meteen een geschrokken gezichtje, een pruil lipje en traantjes. “Oh, sorry!!”denk ik meteen, dat ik mezelf zo laat gaan…! Ik wil geen boze moeder zijn.

We hadden het middagslaapje al een tijdje geleden opgegeven. Nu blijkt dat ze het toch echt wel nodig heeft. Plan B dus.

Nu willen we ‘s middags graag dat ze even rustig op de bank blijft zitten. Eerlijk, ik dacht dat het nooit zou lukken. Zo eigenwijs en een echte peuter als ze is…

De eerste keer gaat gepaard met veel gehuil en vaak weer terug op de bank zetten.

De tweede keer is de weerstand al wat minder.

De derde keer blijft ze zomaar op de bank zitten…

Zojuist heb ik een half uur geluisterd naar alle liedjes die ze kent en hoe het afrekenen in een winkel gaat (Piep!). Daarna vroeg ze om een deken en is rustig gaan slapen!

lekker slapen op de bankDit soort momenten moet ik koesteren. Het is een overwinning voor mijzelf als moeder. Het lukt wel! Ik heb invloed!

Dit soort overwinningen helpen me een volgende keer ook rustig te blijven. Adem in, adem uit, het komt goed!

Een gedachte over “Adem in, adem uit

  1. Oma harders schreef:

    Heel lief geschreven. Je bent een supermoeder. Om je eerlijk te zeggen, ik heb destijds niet zoveel geduld gehad. dikke knuffel van een hele trotse overgrootmoeder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.