Genoeg

Toen mijn dochter naar de basisschool ging, leek het me heel leuk en goed om betrokken te zijn bij de school. Dus toen er een plek in de medezeggenschapsraad (mr) vrij kwam, heb ik geen moment getwijfeld en mij beschikbaar gesteld.

Toevallig werd er vrijwel direct beroep op mij gedaan, als lid van de mr en ouder van een van de scholen van de overkoepelende stichting; de visie moest herschreven worden. De directie van de stichting had besloten dit niet zelf te doen, maar de hulp in te schakelen van allerhande ‘partners’ van de scholen.  Van de politie tot de bloemist, van ouders tot woningstichting. De vraag was wat de samenleving wilde en verwachtte van de basisscholen in onze stad.

Tijdens deze inspirerende middag werden een stuk of 11 onderwerpen in verschillende rondes behandeld. Na afloop mocht iedereen zijn naam, functie en contactgegevens zetten bij de onderwerpen waar je nog meer aan zou willen of kunnen bijdragen.

Bij de onderwerpen waar ik vanuit mijn werk wat aan zou kunnen bijdragen zette ik mijn naam, functie en zakelijke e-mail. Bij de onderwerpen waar ik vanuit mijzelf wilde bijdrage zette ik mijn naam, “moeder” en mijn privé e-mail.

Tot mijn verbazing werd ik hier twee keer op aangesproken. Want ik was “zoveel meer dan een moeder”.

Het verbaasde mij. Wat had ik dan neer moeten zetten? “Vrouw van…”?

En, is moeder zijn niet genoeg??

Heel veel meer vanuit mijn hart en ziel, zal ik niet handelen. Het is wat mij het diepste raakt. Er voor kunnen zorgen dat mijn kinderen naar een goede school gaan, in een leuke omgeving. Dat leek me als moeder een prima taak.

 

Een gedachte over “Genoeg

  1. Ynske Hoekstra schreef:

    Lieve moeder,
    De natuur werkt voor niets. En aan niets is niets te verdienen. Een moeder werkt voor niets. Een goedbedoelde vrijwilliger ook. Heb je een functie dan doe je werk wat normaal betaald had moeten worden. Even afvinken en we hebben deskundigheid voor niets. Vrijwilligers voor je laten werken is niet duurzaam. Het is oneerlijk personeelsgebruik. Maar we zijn er allemaal zo aan gewend dat het haast normaal wordt. Ik wordt er nog steeds boos over….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.