door de plas lopen

Sociaal gewenst

Het opvoeden van twee kinderen vind ik een leuke maar ook hele spannende uitdaging. Doe je het wel goed? Wat is het effect van een besluit dat je nu neemt? Hoe streng ben je? We willen uiteindelijk dat het hele lieve, sociale, milieubewuste, gezellige mensen worden.

Een rode draad in onze opvoeding tot nu toe, is dat we onze kinderen heel erg vrij laten. Wij zijn erg ‘kind volgend’. Dit betekent dat we weinig zeggen dat iets niet mag en dat we met bijvoorbeeld een bezoek aan de kinderboerderij de kinderen vaak laten bepalen waar we heen gaan en hoe lang. Wij zeggen altijd dat we ‘heel slecht met baby’s om kunnen gaan’. Omdat we weinig echt voor kleine baby’s gedaan hebben. Ze aten bijvoorbeeld al heel snel met de pot mee. We hebben geen speciale drinkbekers, ze drinken al heel snel uit een gewone beker en zitten (staan) op een grote stoel aan tafel.

Ik ben er van overtuigd dat kinderen echt kind moeten zijn in hun gedrag. En daar hoort een hele hoop bij dat je van (jong)volwassenen niet meer accepteert.

Voor een kind draait de wereld nou eenmaal om zichzelf. Een veel groter wereldbeeld heb je nog niet. Het wordt wel steeds groter en samen spelen is natuurlijk aan de orde. Maar het gaat om ‘mijn behoefte en wel nu!’.

Met twee zeer enthousiaste, actieve, nergens bang voor zijnde, ontdekkende kinderen is het af en toe een behoorlijke uitdaging.

De uitdaging bij mij is vooral dat ik vaak denk bij mezelf ‘laat maar gaan’. En toch ergens m’n kinderen corrigeer omdat het ‘sociaal wenselijk’ zou zijn.

Ergens op klimmen… toch maar niet. (Maar dat is juist goed voor de motoriek en mini risico’s zijn belangrijk om te nemen!)

Hard zingen op straat… toch maar wat zachter (Maar het is zo vreselijk gezellig!)

Kleren in de verkeerde volgorde aan…toch maar even recht trekken (Maar het is zo knap dat je dat zelf gedaan hebt!)

Hoeveel leg je je kinderen op, omdat het sociaal gewenst gedrag zou zijn, wat eigenlijk nog niet past bij de leeftijd en ontwikkeling van het kind?

En wie bepaalt eigenlijk wat de mensen om je heen er van vinden? Dat vul je ook maar in…

Wat ik me daarna ook meteen afvraag. Waar kun je heen, dat je kinderen echt helemaal zelf en vrij kunnen spelen? In de speeltuin zijn ook andere ouders, er is een weg in de buurt. In het bos kunnen ze verdwalen, is er wellicht water aanwezig. Op de kinderboerderij moet je op de dieren passen. Iemand goede tips?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.